Museo Correr

Voordat de collecties van Museo Correr hun huidige onderkomen in Piazza San Marco vonden, waren ze ondergebracht in verschillende historische gebouwen in Venetië.

Het museum begon in het familiepalazzo van Teodoro Correr, in het sestiere Santa Croce, naast San Zan Degolà. Hoewel het gebouw aan Canal Grande staat, is het vandaag gemakkelijk over het hoofd te zien; de gesloten luiken verraden nauwelijks iets van zijn vroegere rol.

In 1830 liet Correr bij zijn overlijden het paleis samen met zijn opmerkelijke collectie na aan de stad.

Als gepassioneerd en nauwgezet verzamelaar bracht hij decennialang kunstwerken, documenten en alledaagse voorwerpen bijeen die het verhaal van Venetië en zijn inwoners vertellen.

De collectie opende in 1836 voor het publiek en vormde een van de eerste stedelijke musea van Venetië. Terwijl de collectie door schenkingen en aankopen bleef groeien, verhuisde ze in 1887 van Palazzo Correr naar het nabijgelegen Fondaco dei Turchi.

Dit historische paleis komt u misschien al bekend voor, want tegenwoordig is hier Natuurhistorisch Museum gevestigd.

In 1922 verhuisde de collectie uiteindelijk naar haar huidige thuis in het voormalige koninklijk paleis met uitzicht op Piazza San Marco.

De grootse omgeving bleek een passende plek voor de collectie: midden in het hart van Venetië, waar ze nog altijd de kunst, cultuur en geschiedenis van de stad onthult.

De beelden van Canova behoren tot de hoogtepunten van het Museo Correr, maar zijn verhaal gaat verder bij Frari-basiliek, waar je zijn opvallende piramidevormige grafmonument kunt zien.

Canova ontwierp het werk oorspronkelijk als grafmonument voor de renaissanceschilder Titiaan, die in de kerk begraven ligt, maar na Canova’s dood in 1822 kreeg het een andere betekenis.

Zijn leerlingen voltooiden het monument en plaatsten het hart van hun meester erin, als blijvend eerbetoon aan een van de grootste beeldhouwers van Italië.