Venetië van binnenuit

Een bijzonder campo in Venetië is het voormalige Joodse getto – de plek die de oorsprong gaf aan het woord ‘getto’.

De term komt waarschijnlijk van ‘geto’ of ‘giotto’, verwijzend naar een nabijgelegen gieterij waar ooit kanonnen werden gegoten.

Dit gebied heeft een diepgaande historische betekenis: vanaf de 16e eeuw verplichtte Venetië Joodse inwoners zich hier te vestigen – het eerste officieel aangewezen Joodse stadsdeel in Europa.

Bewoners mochten alleen tussen zonsopkomst en zonsondergang het gebied verlaten; ’s nachts werden de twee toegangsbruggen afgesloten en bewaakt.

Vandaag de dag kun je door deze ooit afgesloten en overbevolkte buurt dwalen, authentieke koosjere winkels vol traditie bekijken en twee bijzondere synagogen ontdekken – verborgen in het volle zicht.

Niet één, maar twee tentoonstellingen in Venetië vieren het creatieve genie van Leonardo da Vinci.

Ze bieden een unieke kans om hands-on aan de slag te gaan met zijn mechanische uitvindingen, gedetailleerde replica’s van zijn baanbrekende ontwerpen te verkennen en andere facetten van zijn genialiteit te ontdekken – van ingenieuze constructies tot artistieke meesterwerken.

Het Da Vinci Interactief Museum biedt een meer gestructureerde museumervaring, met een moderne, zorgvuldig samengestelde opzet waarin ook gedigitaliseerde versies van Leonardo’s schilderijen te zien zijn.

Daar tegenover staat de tentoonstelling in de kerk van San Barnaba – meteen herkenbaar uit Indiana Jones and the Last Crusade – die als een open, interactieve ruimte fungeert met talloze mechanische apparaten.

Venetië zit vol met geheime hoekjes—elk met zijn eigen bijzondere verhaal—hoewel ze niet allemaal als traditionele toeristische attracties gelden.

Sommige gaan schuil onder lagen van bijgeloof en legende: van de Ancorette wordt gezegd dat ze geluk brengen als je ze aanraakt—al verbergen ze een duister verleden.

Of denk aan de rode marmeren plaat in de Sotoportego di Corte Nova—een doorgang versierd met donker hout en een verguld plafond, ooit dienstdoend als votiefkapel.

Men zegt dat dit precies de plek is waar volgens de legende de pest op wonderbaarlijke wijze werd gestopt—hoewel er tegenwoordig juist ongeluk wordt toegeschreven aan eroverheen stappen.

Kun je echt verdwalen in de doolhofachtige straatjes van San Marco?

Met overal drukte lijkt het onmogelijk—maar neem een paar onverwachte bochten en ineens sta je in een stille doodlopende binnenplaats, ver weg van de toeristenmassa.

Sommige van deze verborgen plekjes voelen als persoonlijke ontdekkingen, waarbij Corte Morosina misschien wel de meest pittoreske is.

En dan zijn er nog de bruggen van de stad, elk met hun eigen verhaal.

Er is de Ponte dei Tre Archi, de enige brug in Venetië met drie bogen.

Of de Ponte Chiodo, een van de laatste zonder leuningen.

Sommige bruggen vormden zelfs het toneel van epische rivalengevechten in het verleden—zoals Ponte Santa Fosca en de toepasselijk genaamde Ponte dei Pugni.

Je kunt er nog altijd staan in de stenen voetafdrukken waar de vechters ooit hun positie namen.