Santi Giovanni e Paolo

San Zanipolo to jedno z najlepszych miejsc na pierwsze spotkanie ze sztuką Paola Veronesego, a jego pełne dramatyzmu malowidła na suficie Kaplicy Różańcowej należą do najważniejszych atrakcji kościoła.

Warto na chwilę zatrzymać wzrok na eterycznym świetle promieniującym od Dzieciątka Jezus w Adoracji pasterzy i zobaczyć, jak miękko rozświetla twarze otaczających je postaci.

San Zanipolo było jednak niegdyś domem także dla innego wielkiego arcydzieła Veronesego: monumentalnej Uczty w domu Lewiego.

Obraz powstał jako scena Ostatniej Wieczerzy, lecz szybko wzbudził kontrowersje, gdy Inkwizycja zakwestionowała obecność postaci takich jak karły i zwierzęta, zmuszając Veronesego do zmiany tytułu.

Ogromne płótno można dziś oglądać w miejscu Galerie Accademii; stojąc przed nim, niemal czuje się wciągnięcie w żywy chaos samej uczty.

Także życie Veronesego nie było wolne od kontrowersji.

Według legendy uciekał z Werony przed oskarżeniami o morderstwo, gdy znalazł schronienie w miejscu San Sebastiano.

Przez kolejne 30 lat przemieniał ten kościół, tworząc zachwycające dzieła sztuki.

Malowany sufit jest szczególnie spektakularny, a przy bezpłatnym wstępie trudno znaleźć powód, by nie zajrzeć do środka.

Po obejrzeniu misternych prac Pietro Lombardo przy grobowcu doży Pietra Moceniga odkryj jego najwybitniejsze weneckie dzieło: Santa Maria dei Miracoli, piękny niewielki kościół często nazywany 'renesansową szkatułką na klejnoty' ze względu na wykwintne wielobarwne marmury.

Według legendy marmury pomysłowo wykorzystano ponownie z materiałów pozostałych po budowie obiektu o nazwie Bazylika św. Marka.

Wstęp także tutaj jest bezpłatny, podobnie jak we wszystkich pięknie utrzymanych kościołach na trasie Chorus Circuit.

Bazylika Frari, drugi gotycki gigant Wenecji, odzwierciedla architektoniczną rywalizację między miejskimi zakonami dominikanów i franciszkanów.

Nieco mniejsza niż San Zanipolo, zachowuje podobne poczucie monumentalnej skali, a jednocześnie oferuje zupełnie inny zestaw skarbów: od efektownego piramidalnego grobowca Canovy po wspaniałe Wniebowzięcie Najświętszej Marii Panny Tycjana i drewniany chór, jakiego nie ma nigdzie indziej w Wenecji.