Bazylika Frari

Monument pogrzebowy został pierwotnie zaprojektowany przez Canovę jako grobowiec dla renesansowego malarza Tycjana, pochowanego w tym kościele.

Po śmierci Canovy w 1822 roku jego uczniowie dokończyli dzieło, które stało się miejscem przechowania serca ich mistrza.

Piramidalną konstrukcję ozdobiono rzeźbami mitologicznych postaci, pełnych symboliki.

O nieśmiertelności przypomina półnagi mężczyzna z płonącą pochodnią kroczący za Śmiercią, a anioł z rozpostartymi skrzydłami strzeże grobowca.

Dwie kobiety niosą wieniec kwiatów – symbol nadziei, a dwóch chłopców z zapalonymi pochodniami podkreśla wieczną młodość wiary.

W pobliżu czuwa śpiący skrzydlaty lew, uosabiający siłę, mądrość i sprawiedliwość.

Przekrocz Canal Grande, by odkryć jeszcze bardziej monumentalne, gotyckie dzieło górujące nad dachami Wenecji – Santi Giovanni e Paolo (San Zanipolo).

Podobnie jak Frari, przestronne wnętrze zachwyca sztuką i majestatycznymi grobowcami, a wszystko to w spokojnej i wyciszonej atmosferze.

Turystów jest tu mniej, a niezwykłe, gotyckie witraże z Murano można podziwiać w spokoju.

Tiziano Vecellio, uznawany za największego weneckiego malarza renesansu, tworzył dzieła niemal do setnych urodzin.

Choć arcydzieła Tycjana zdobią wiele słynnych zabytków Wenecji – w tym Pałac Dożów – niewiele miejsc ukazuje jego styl i kunszt tak blisko, jak zakrystia Santa Maria della Salute.

Obok jednego z jego wczesnych obrazów – "Święty Marek na Tronie", już zapowiadającego późniejsze mistrzostwo – na suficie zobaczymy poruszające trio: "Ofiara Izaaka", "Kain i Abel" oraz "Dawid i Goliat".

Postacie są muskularne, perspektywy dynamiczne, a emocje głębokie – oddając fascynację Tycjana silnym wpływem Michała Anioła, którego artysta ogromnie podziwiał.