Riva degli Schiavoni

Als je de eerste brug langs de Riva oversteekt, de Ponte della Paglia, vang je een glimp op van Brug der Zuchten, de legendarische brug over het kanaal tussen Dogenpaleis en de Nieuwe Gevangenissen.

Je kunt hem bijna niet missen: er staan altijd toeristen samengedrongen voor dat klassieke uitzicht, dus je kijkt vanzelf ook.

Maar het is goed om te weten dat er een rustiger uitzichtpunt is dat veel bezoekers overslaan: de Ponte della Canonica, aan de andere kant van Brug der Zuchten, waar je de brug ziet met de open lagune op de achtergrond: een veelzeggend contrast tussen opsluiting en vrijheid.

Als je verderloopt voorbij de Nieuwe Gevangenissen, komt de grootse gevel van Palazzo Dandolo in beeld, de centrale vleugel van Hotel Danieli, met architectonische elementen die opvallend doen denken aan Dogenpaleis.

Na de Ponte Michelangelo kun je eventueel een korte omweg van 2 minuten maken vanaf de waterkant om San Zaccaria te bezoeken.

De kerk staat bekend om haar ongewone gevel in twee stijlen, het lichte altaarstuk en de surrealistische ondergelopen crypte.

Terug aan de waterkant bereik je al snel de kerk Santa Maria della Pietà, ook bekend als Vivaldi-kerk vanwege de nauwe band met Venetiës grootste componist.

Voor een onvergetelijke avond woon je hier een concert bij, wanneer meeslepende uitvoeringen van 'De Vier Jaargetijden' de ovale ruimte vullen die speciaal voor de akoestiek is ontworpen.

Als je erheen wilt, zijn er een paar dingen handig om vooraf te weten, van de juiste avond kiezen tot een goede zitplaats vinden.

Wanneer de drukte langzaam afneemt, laat Venetië zich van een rustigere kant zien, met minder toeristen en meer alledaags stadsleven.

Onderweg lonken genoeg schaduwrijke terrassen voor een welverdiende pauze.

Al snel bereik je het kanaal dat naar de majestueuze hoofdpoort van Arsenaal van Venetië leidt.

Hier werd de maritieme macht van Venetië op indrukwekkende schaal opgebouwd: op het hoogtepunt werkten er duizenden mensen op de scheepswerf, waar oorlogsgaleien met opmerkelijke snelheid konden worden gebouwd.

Het gedeelte achter de hoofdpoort blijft verboden terrein, omdat het nog altijd een actieve militaire basis is. Een ander deel van Arsenaal van Venetië is echter het hele jaar door geopend voor bezoekers.

Daar kun je de historische dokken verkennen en een paar onverwachte verrassingen ontdekken.

Ook bij de hoofdpoort valt nog veel te ontdekken. Bewonder de fraaie beelden met maritieme motieven en speur naar de Vikingrune die in een van de leeuwenbeelden is gekerfd – daar is wat detectivewerk voor nodig.

En als je honger naar de maritieme geschiedenis van Venetië nog niet is gestild, vind je, precies op de plek waar het kanaal naar Arsenaal van Venetië van de Riva aftakt, Scheepvaartmuseum.

Gevestigd in de voormalige graanschuur van de Serenissima Republiek neemt Scheepvaartmuseum je mee langs vijf verdiepingen vol maritieme objecten, modelvloten, wapens en uniformen.

Er is ook een speciaal schepenpaviljoen met historische boten en gondels op ware grootte.

Je kunt zelfs een echte onderzeeër uit de Koude Oorlog binnenstappen!

Verder naar het oosten wordt het rustiger aan de waterkant en maakt het plaats voor het alledaagse Venetiaanse leven. Maak eventueel een omweg via Via Garibaldi om het zelf te ervaren.

Terug aan het water zorgt de grotere afstand voor wijdere uitzichten over het San Marcobekken, terwijl steeds meer van de lagune zichtbaar wordt.

Hier en daar verschijnt groen, eerst bij de Giardini della Marinaressa en uiteindelijk in het weelderige groen van Biënnale-tuinen.

Aangelegd onder Napoleon als de eerste openbare tuinen van de stad, zijn de Giardini tegenwoordig nauw verbonden met de Biënnale van Venetië, die meerdere delen van het park beslaat.

De strook langs de lagune, richting Via Garibaldi, is echter altijd toegankelijk voor publiek.

Het is een heerlijke plek om na de wandeling je vermoeide voeten rust te geven en te genieten van spectaculaire uitzichten over het hele San Marcobekken, vooral bij zonsondergang.

Ook nadat de brede promenade aan het water eindigt, kun je langs het water verderlopen, voorbij Biënnale-tuinen.

Al snel bereik je opnieuw een grote groene plek: Parco delle Rimembranze, waar parasoldennen het park een uitgesproken mediterrane sfeer geven.

In een stad waar open groen verrassend schaars is, heeft dit ruime park meerdere speeltuinen, een picknickplek en zelfs een outdoor gym, met volop ruimte om te vertragen en te genieten van spectaculaire zonsondergangen.

Als het tijd is om terug te gaan en je nog vol energie zit, kun je de route te voet terug volgen.

Deze keer ga je westwaarts en beleef je de waterkant vanuit de tegenovergestelde richting, met de meest iconische bezienswaardigheden van Venetië, zoals Campanile van San Marco en Santa Maria della Salute, steeds in zicht.

En wanneer je uiteindelijk je grootse entree in Piazza San Marco maakt, zijn de dagjesmensen misschien al naar huis, zodat je de concerten op het plein bijna helemaal voor jezelf hebt.

Als je voor één dag genoeg hebt gelopen, stap dan gewoon bij een van de vele haltes langs het water op een vaporetto en laat de boot je terugbrengen richting San Marco, of verder naar je volgende stop.

Zin in meer? Er is nog een vergelijkbare wandeling langs het water die je voor een andere dag kunt bewaren.

Zattere is de andere grote zuidgerichte promenade van Venetië, met een vergelijkbaar ruim gevoel en open uitzichten, dit keer over het Giudecca-kanaal.

We durven zelfs te zeggen dat het er lokaler aanvoelt dan aan de Riva. Vooral op zonnige middagen wandelen bewoners bijna 2 km over de promenade, praten bij, wisselen het laatste nieuws en roddels uit en stoppen voor een gelato.

En als je genoeg hebt gehad, sla je gewoon een willekeurige calle in en trek je dieper Dorsoduro in voor je vertrouwde dosis schilderachtige kanalen, charmante bruggetjes en stille hoekjes.